Radosne 2011 (powitanie sitarzy)

Czekałam na ten dzień. Chciałam ucapić jedną z urodziwych Biłgorajanek biorących udział w przedstawieniu i zagłębić się z nią w tematy bieliźniarskie, a jednocześnie przybliżyć Wam dawne tradycje tego regionu. Bo są unikalne w skali kraju i naprawdę warte Waszego czasu poświęconego na poznanie ich.   Niestety, rano okazało się, że muszę natychmiast spieszyć do swej Rodzicielki, która nagle podupadła na  zdrowiu. Tym sposobem widowisko “Radosne 2011” podziwiam teraz na stronie regionalnej gazety. I cieszę się jak dziecko, kiedy widzę na zdjęciach osoby znane mi z codziennego życia – pana, który ma zakład szewski na ul. 3 Maja i pracując – nuci pod nosem angielskie szlagiery, Stefana Szmidta (z wiecznie piękną żoną u boku – Alicją Jachiewicz) – dyrektora naszego przybytku kultury, burmistrza oraz rumianego, zawsze uśmiechniętego i pozytywnie nastawionego do życia księdza (którego nazwiska nie pamiętam, ale wiem, że pochodzi spod Hrubieszowa), kilku członków biłgorajskiego chóru męskiego “Echo” a także kilka szalonych dziewczyn, którym “się chce”, z (genialną w  swojej roli, absolutnie genialną i niezastąpioną) Marylą Olejko na czele.

Krótkie wprowadzenie do Radosnego znajduje się —-> Tutaj.

A ja wklejam poniżej “ku pamięci” mały skrót. Tym żył dzisiaj Biłgoraj:

“Na pociechę”, powracając do domu ok. 20-ej  – ostanikowałam młodą mamę, karmiącą piersią 4 tygodniowego gentelmana 🙂