Proszę pani, mam duże DE – notka podsumowująco-refleksyjna ;)

Minął miesiąc pracy Noszę Biustonosze “w realu”. Pewnie nawet nie podejrzewacie, że ja coś tutaj sobie piszę za Waszymi plecami (korzystam z opcji “zapisz szkic notki”), ale doszłam do wniosku, że to świetny sposób na to, by zaprezentować Wam moje dotychczasowe spostrzeżenia notowane (może raczej naklikane 😉 ?)  “na gorąco”:

– Biłgorajskie kobiety łakną bieliźnianych zmian i metamorfoz. Niektóre intuicyjnie czują, że “coś z tym stanikiem jest nie halo” i głównie z tego powodu trafiają do mnie. Niejednokrotnie nie wierzą od razu w to, co do nich mówię. No, może nie tak całkiem, że nie wierzą, raczej “podchodzą lekko nieufnie” jest właściwszym określeniem. Dziwią je co prawda “wielkie miski” i obawiają się trochę ściślejszych niż dotychczas obwodów, ale lustro przecież nie kłamie ( tego argumentu zresztą czasem używam 🙂

– Ze smutkiem stwierdzam, że bardzo duża część pań ma dobrany biustonosz na zasadzie dopasowania większej miski kosztem niedopasowania obwodu. Moje klientki chętnie opowiadają o bra fittingu, którego do tej pory zaznały, operują nazwami miast, sklepów. Sporo z nich przyszło do mnie w nowiutkich, źle dobranych stanikach w polskim rozmiarze 80 lub 85D, oznajmiając mi na wejściu, że “mają duży biust – miseczka D a może nawet E”. Takie osoby wychodzą z Noszę Biustonosze przeważnie w rozmiarze w okolicach brytyjskiego 75F lub 70G. Pomijam milczeniem jakość dopasowania ani nie dociekam – gdzie dany biustonosz był kupiony (i tak, jak wcześniej wspomniałam, kobiety same o tym mówią). Pokazuję tylko rzeczowo – która część biustonosza nie spełnia swojej roli i co za tym idzie. Potem wspólnie dobieramy odpowiedni rozmiar i fason. Wtedy jeszcze raz  tłumaczę – co powinno leżeć w określony sposób i dlaczego. Na koniec naturalnie test bluzkowy. Biłgorajanki to pragmatyczki, samodzielnie dokonują odpowiednich porównań i szybko wysnuwają celne wnioski.

– Hurra-optymizm “podopasowaniowy” powoduje chwilową utratę kontroli nad portfelem 😉  Staram się więc powściągać zakupy typu “dwa, a najlepiej trzy na raz”. Rozczarowanym moją postawą, nowoostanikowanym klientkom tłumaczę, że wolę, by przespały się z tematem, by pochodziły w danym staniku, przyzwyczaiły się do nowego obwodu, nowych misek. Czy robię wyjątki? Owszem. W uzasadnionych przypadkach jak na przykład ślub i miesiąc miodowy lub troje dzieci+kot po poważnej operacji 🙂

– Sklep stacjonarny wymaga od właścicielki tzw “grubej skóry”. Nie liczyłam co prawda na to, że wszystkie panie z miejsca rzucą się do mnie na zakupy, ale też nie zdawałam sobie sprawy, że bez żadnych hamulców, na cały głos i bez żadnego skrępowania ktoś będzie pozwalał sobie na uwagi, że ceny w Noszę Biustonosze nie należą do najniższych.

Cytuję “Ale tu wysokie ceny! 150 złotych za biustonosz? To przecież rozbój w biały dzień!”.

Dodam tylko, że pani “krytykantka” miała rozmiar ok 75G i fatalnie dobrany stanik  🙁

– Do tej pory (a jak wcześniej pisałam – dzisiaj mija miesiąc “stacjonarki”) trafiła do mnie JEDNA pani, która miała dobrze dopasowany biustonosz (obwód przestawał już trzymać na ostatniej haftce, bo stanik miał ponad rok, ale nic dziwnego – był mocno eksploatowany). Niewesoła statystyka, prawda?

– Stanikowa poczta pantoflowa rulez! Nie ma lepszej rekomendacji dla sklepu niż ta że “jedna pani drugiej pani” 🙂

– Uwielbiam panie, które nie wstydzą się tego, że są babciami. Nie chcą jednak z tego tytułu rezygnować z bycia kobietą. Bo przecież przez nabycie statusu babci nie traci się jednocześnie statusu kobiety, prawda?  Jedna z pań powiedziała mi wprost w przymierzalni (najważniejsze rozmowy odbywają się zawsze właśnie tam) – przecież nie będę przepraszać świata za to, że się starzeję! Nie chcę i nie będę zamiatać biustem podłogi! 🙂 Popieram!

– Przymierzalnia – temat na osobną notkę. Miejsce szczególne. Mam nadzieję, że nie zostanę posądzona o bluźnierstwo, ale myślę, że mogę śmiało porównać ją do konfesjonału 😉

Tutaj muszę być sto razy bardziej uważna i taktowna niż poza nią. Tutaj kobiety mówią nie tylko o swoich oczekiwaniach wobec biustonosza ale także o sprawach bardziej złożonych – np. o swoich kompleksach. Mówią też o tym, co jest dla nich ważne. Także w życiu. Opowiadają, że za dwa dni biorą ślub lub że właśnie posypał im się związek lub że odeszła bliska osoba, albo że niedawno straciły pracę i nie wiedzą, co teraz ze sobą zrobić. Kłopoty z dziećmi, stresujący, szybki tryb życia – przymierzalnia jest pojemna, tu klientka może zostawić swoje frustracje. Ja jestem od tego, by dopasować jej biustonosz, ale jednocześnie także słucham. Bo, w odróżnieniu do dobrych rad dotyczących dopasowania stanika, większość kobiet nie potrzebuje od bra fitterki dobrych rad, jeśli chodzi o tzw sprawy życiowe. One potrzebują po prostu tego, by ktoś poświęcił im swoją uwagę i by ktoś ich wysłuchał. I ja to robię. Nie z obowiązku, nie dla zysku. Z prostej, babskiej życzliwości i solidarności. Nikt nigdy  nie dowie się, o czym my tutaj rozmawiamy. Tajemnica brafitterska rzecz święta 🙂

– Wciąż marzę o kąciku socjalno-magazynowym. Mam dla niego zarezerwowany kąt, w którym urzęduje obecnie naturalnej wielkości reklamowa sportsmenka Shock Absorbera. Planuję czymś odgrodzić to miejsce od reszty powierzchni sklepowej. Jednak z parawanem, który sobie wymyśliłam w tym miejscu  nie jest wcale łatwo, moi złoci. A ja naprawdę nie mam szczególnych wymagań, słowo. Nie chcę jednak nic rattanowego, wiklinowego ani w technice decoupage. Ani nie chcę takiego z Marylin Monroe (jeśli jeszcze raz zobaczę w sieci jeszcze jeden parawan z MM, to uprzedzam,  będę gryzła!). Tęsknię za pełnymi, drewnianymi ściankami, pomalowanymi na jasny kolor, plus ewentualnie jakieś  drobne, kobiece ozdobniki. Póki co – nigdzie znaleźć nie mogę.

Więc tak trwam bez tego kąta magazynowo-socjalnego wierząc, że cierpliwość moja zostanie nagrodzona i któregoś dnia odpalę laptopa, i oczom moim ukaże się ON – parawan z moich snów. Bo, jak mawiała moja Babcia – co nagle, to po diable. A to salon z bielizną przecież jest, nie piekarnia bułek wyścigowych przecie 😉

– Powinnam powtarzać sobie kilka razy dziennie  “jeszcze się taki nie urodził, króry by wszystkim dogodził”. Jedne panie pragną semi-sfotów, inne staników z elastycznych koronek, kolejne bielutkich straplessów lub “czegoś gładkiego, miękkiego, dobrze zbierającego i w kolorze bladej skóry”. Na początku bardzo przeżywałam fakt, że nie jestem w stanie zadowolić wszystkich kobiet. Po miesiącu wiem, że jest to, choćby z uwagi na złożoność kobiecej natury – nie zawsze łatwe do osiągnięcia 😉 Postanowiłam naturalnie sprostać oczekiwaniom klientek, ale bez wpadania w panikę i w miarę posiadanych zasobów finansowych, stopniowo (patrz przytoczone wcześniej babcine powiedzenie o diable i pośpiechu).

– Wciąż rozczulają mnie klientki, które przychodzą na “oględziny”  a następnie wdają się ze mną w rozmowy, z których dowiaduję się, że one dzisiaj co prawda nic nie kupią, ale i tak do mnie wrócą, niech no tylko uskładają sobie na ten porządny biustonosz (info dla niezorientowanych mieszkanek dużych miast  – teraz na polach trwa sezon truskawkowy a jagodowy – w lasach).

– Mogę wreszcie do kogoś się uśmiechać! Do tej pory najczęściej uśmiechałam się do poczty mailowej, aplikacji GG oraz do mojego jamnika. Teraz to sobie “odrabiam”, mając  zmarszczki mimiczne i kurze łapki w wielkim poważaniu  😉

A na zakończenie tej notki uśmiecham się także szeroko do Was 😀 😀 😀